هميشه...

وقتی نيستی نميگم ميخوام نباشم، نه

اما دلم که تنگه واست!

وقتی نيستی نميگم ميميرم، نه

اما آدما حوصلمو سر ميبرن.

وقتی نيستی ، نه هميشه...

اما خيلی وقتا يه غم گنده دارم .

وقتی نيستی چهرت يادم نميره

 اما تو ذهنم نيست ،

واسه همينه که دلتنگی ميکنم گاهی!

وقتی نيستی همه چيز سر جاشه انگار

اما هميشه يه چيزی کمه.

وقتی نيستی چه فرق ميکنه که من اينارو بنويسم يا نه!

يه دوستی می گفت اين قانون طبيعته...

هيچ چيزی هميشگی نيست .

وقتی هستی  هيچ قانونی رو قبول ندارم...

وقتی نيستی تا کی خودمو گول بزنم؟

هيچ چيزی هميشگی نيست

 حتی

تو عزيز هميشگی!

می خوام یه قصری بسازم پنجره هاش آبی باشه 
من باشم و تو باشی و یک شب مهتابی باشه
می خوام یه کاری بکنم شاید بگی دوستم داری
می خوام یه حرفی بزنم که دیگه تنهام نذاری
امشب می خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم
برای خوشبخت شدنت خدا خد ا خدا کنم
می خوام برات از آسمون یاسهای خوشبو بچینم
می خوام شبها عکس تو رو تو خواب گلها ببینم
می خوام که جادوت بکنم همیشه پیشم بمونی
از تو کتاب زندگی یه حرف رنگی بخونی
امشب می خوام برای تو یه فال حافظ بگیرم
اگر که خوب در نیومد به احترامت بمیرم
امشب می خوام رو آسمون عکس چشاتو بکشم
اگر نگاهم نکنی ناز نگاتو بکشم
امشب می خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم
برای خوشبخت شدنت خدا خد ا خدا کنم
می خوام برات از آسمون یاسهای خوشبو بچینم
می خوام شبها عکس تو رو تو خواب گلها ببینم
می خوام که جادوت بکنم همیشه پیشم بمونی
از تو کتاب زندگی یه حرف رنگی بخونی
می خوام تو رو قسم بدم به جون هر کی عاشقه
به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایقه
یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمیشه
فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمیشه

(مریم حیدرزاده)

ميگويمت دوستت دارم ، ميگوئی من هم!

ميگويمت ميخواهمت ، ميگوئی من هم!

نگاهت که ميکنم خالی ميشوم از دنيا...از خودم!

زمان گم ميشود در من...در ما...من هم!

لبهايت را که دارم چيزی نميخواهم

از خدا...چرا!  راستی...خدايا چرا زمان هيچگاه نمی ايستد؟

روبرويم که نشستی ميبينمت اما نيستتم...ميشنومت اما نيستم...هستم اما نيستم!

چقدر يک نفر ميتواند از نبودنش شاد باشد؟؟؟

به یقین فلسفه ی خلقت دنیا عشق است

انچه نقش است در این گنبد مینا عشق ست

اهرمن ، سیب هوس ، وسوسه ، غفلت ، ... ،بس کن

علت خلقت ادم و هوا عشق است

بیدلی گفت به من: حضرت دل ایینه است

انچه نقش است در این ایینه ها تنها عشق است

در شب قدر که برتر از هزاران ماه است

حاجت ایینه از حضرت یکتا عشق است

انچه لبخند نشاندست به لبها مهر است

انچه امید نهادست به دلها عشق است

شکل یک راز قشنگ است تماشا دارد

صد گل جلوه ی صحرای معما عشق است

از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر

بهترین زمزمه در گوش دل ما عشق است

هر چه حس است تعلق به جمالش دارد

انچه دل می برد از عقل به مولا عشق است

قصه ی مولوی و شمس اگر شیرین است

علت ان است که مشوقه ی انها عشق است

راز شوریدگی فایز و باباطاهر

علت بی دلی حافظ و نیما عشق است

نفس عشق شفا بخش دل مجنون است

تسلیت گوی دل خستهی لیلی عشق است

روح فرهاد گرفتار تب شیرین است

علت سوختن من دل سوخته عشق است

به گل سرخ قسم یوسف دل معصوم است

ای ندامت نفسان درد زلیخا عشق است

باز هم حادثه ی سیب که می افتد سرخ

جای شک نیست که تقدیر دل ما عشق است

درون سينه نگنجد غمی که من دارم
خوش است با غم دل عالمی که من دارم
سرشک ديده بيان کرد ماجرای دلم
چه اعتبار بر اين محرمی که من دارم
ا ز آن گلی که برويد ز خاک من پيداست
زهجر لاله رخان ماتمی که من دارم
بسوخت جان حريفان ز گرمی سخنم
عجب که در تو نگيرد دمی که من دارم
مرا به گريه چه حاجت که رونقی ندهد
به برگ زرد رخم شبنمی که من دارم
بيا و بر دل من رحم کن که از تنگی
در او قرار نگيرد غمی که من دارم